تفاوت عقد مایحتاج و روا

م وکیل خوب در مشهد ب

تمجید عقد روا چیست ؟

به موجب ماده 186 ضابطه مدنی: "عقد روا، آن میباشد که هریک از طرفین، بتواند هر هنگامی بخواهد آن را باطل نماید." برای بر هم زدن عقد روا، هیچ تشریفات خاصی نیست و هر مورد از طرفین عقد، قادر است هر فرصت که بخواهد، فارغ از وجود هیچ انگیزه خاصی، عقد را منحل نماید . از جمله، تفاهم نامه وکالت، یک عقد روا میباشد که هریک از نماینده قانونی یا این که موکل، هر مجال که بخواهند می‌توانند آن را باطل نمایند. عقودی که روا می‌باشند، در ضابطه معلوم گردیده اند که مشتمل بر عقد عاریه ، عقد ودیعت ، عقد وکالت ، عقد مضاربه ، عقد کمپانی و عقد جعاله میگردد.

تماس وکیل طلاق در مشهد همین حالا تماس بگیرید.

در واقع، این عقود، بدین برهان روا می باشند که طاقت فرسا گیری هایی که در عقد مورد نیاز، برای محافظت تفاهم نامه و خودداری از برهم زدن آن وجود داراست ، در‌این عقود، نیست و در حالتی که یک کدام از طرفین، به ادامه تفاهم نامه راضی نباشد ، می‌تواند آن را بر هم بزند . ولی در قوانینی، می اقتدار عقد روا را به شکلی انعقاد کرد که نتوان آن را به راحتی باطل کرد. از جمله، درصورتی که این عقود، درضمن یک عقد مایحتاج، انعقاد شوند، احکام آن عقد که یک عقد موردنیاز میباشد، بر آن‌ها انجام می‌گردد.



بیشتر بخوانید: تعریف‌و‌تمجید عقد آویزان و عقد منجز




تفاوت عقد مایحتاج و روا
مبتنی بر تعاریف و توضیحات مرتبط با عقد مورد نیاز و روا در قسمت های گذشته، این فیض نتایج می گردد که‌این دو عقد با هم تفاوت هایی دارا هستند و این تفاوت ها، اثراتی را برای طرفین داراست. به همین برهان، درین قسمت، به توضیح تفاوت عقد مورد نیاز و روا می‌پردازیم که دربرگیرنده نکات زیر میباشد:


حدود الزام : همانگونه که اشاره کردیم، در عقد مایحتاج، قابلیت باطل برای هیچ یک از طرفین نیست، البته در عقد روا، هر فرصت که طرفین بخواهند، میتوانند عقد را باطل نمایند. به این ترتیب، او‌لین منفعت تشخیص تفاوت عقد موردنیاز و روا، این میباشد، که طرفین تفاهم نامه، حدود الزام به تفاهم نامه خویش را می‌دانند . یعنی می‌دانند، چنانچه عقد، ما یحتاج میباشد، حق باطل آن را ندارند، مگر در موردها معینه. ولی در‌حالتی که عقد، روا باشد، قابلیت و امکان باطل وجود دارااست .


اثر فوت یا این که جنون یکی‌از طرفین : تفاوت دیگر عقد مایحتاج و عقد روا این میباشد که هنگامی یکی‌از دو طرف، در عقد روا، فوت نماید یا این که در گیر حجر مانند جنون بشود، عقد انعقاد گردیده دربین آن‌ها، با فوت یا این که حجر یکی طرفین، به طور قهری منحل می‌شود. به همین استدلال ، جابجایی مدرک پس از فوت موکل قابلیت پذیر وجود ندارد . ولی در صورتی‌که عقد، مورد نیاز باشد، با فوت و محجور شدن یک کدام از دو طرف، عقد منفسخ نمیشود. مثلا، در عقد اجاره، فوت مستاجر، سبب ساز از در بین رفتن تفاهم نامه اجاره نمیشود و تفاهم نامه اجاره تا نقطه پایان فرصت تفاهم نامه، به اعتبار خویش باقی میماند.


اصل ما یحتاج بودن تفاهم نامه : در شرایطی که طرفین تفاهم نامه ندانند که عقد مایحتاج میباشد یا این که روا، دراین‌صورت، اصل ، بر مایحتاج بودن عقد میباشد. همان گونه که اشاره کردیم، عقودی که روا می‌باشند،در ضابطه مدنی، معین شده اند، به این ترتیب، در شرایطی‌که عقد انعقاد گردیده در زیر هیچ یک از عقود روا قرار نگرفت و طرفین تفاهم نامه، نتوانند تشخیص دهند که عقد مورد نیاز میباشد یا این که روا ، اصل بر موردنیاز بودن عقد میباشد.